چون مزرعه ی تشنه به باران برسیم

یا من برسم به یار          .یا یار به من

یا هر دوبمیریم و به پایان برسیم

این جنگل از ان  است

اسم درختانش غم است

با یاری اشک هایم دریایی می سازم

با یاری درختهایم قایقی می سازم

من هنوز از سمت غروب .قصه ی امیدت را با تمام وجود گوش می دهم

مقصدم روشن نیست

می خواهم چون فروغ از شب بگذرم

به سمت امیدت پارو می زنم

شاید ان سوی دریا دستانی باشند تا یاری دستانم باشند

قلبم چون کویری بی اب بار ها از تشنگی شکسته است

اما من  دریا را                قایق را          قصه ی امید تو را  

مدام برایش می خوانم...

افسوس... آن زمان که بايد دوست بداريم کوتاهي ميکنيم آن زمان که دوستمان دارند لجبازي ميکنيم و بعد... براي آنچه از دست رفته آه ميکشيم

دستانم تشنه ي دستان توست شانه هايت تکيه گاه خستگي هايم با تو مي مانم بي آنکه دغدغه هاي فردا داشته باشم زيرا مي دانم فردا بيش از امروز دوستت خواهم داشت

در دادگاه عشق ... قسمم قلبم بود. وکیلم دلم و حضار جمعی از عاشقان و دلسوختگان . قاضی نامم را بلند خواند و گناهم را دوست داشتن تو اعلام کرد و سپس محکوم شدم به تنهایی و مرگ . کنار چوبیه دار از من خواستند تا اخرین خواسته ام را بگویم و ومن گفتم : به تو بگویند ... دوستت دارم

عشق تنها براي يک بار مي ايد و براي تمام عمرش مي ايد عشق همان بود که به تو ورزيدم حقيقتا همان يک بار و از بس بدان اويختم تا هميشه همه ي زندگي ام با ان بيش خواهد رفت بس تا هميشه عا شقت مي مانم

عشق مثل یک گنجشک میمونه اگه محکم بگیری میمیره.اگه شل بگیریش میپره .پس سعی کن طوری بگیریش که تو دستات خوابش ببره

                    تمامی مادر های دلسوز و مهربان مبارک باد  .   

به نام خدایی که همچون شمعی

در قلب های تاریک چون قلب من است

ای کاش دبیر فیزیک بودم و تو را در خوش اب و هوا ترین نقطه ی قلبم جای می دادم و ای کاش دبیر شیمی بودم و تو را در خود حل می کردم تا هیچ فرمولی نتواند تو را تجزیه کند و ای کاش دبیر زبان بودم و از ته قلب فریاد می زدم   :                                               i love you    i kiss you

بودیم کسی پاس نمی داشت که هستیم

                                     باشد که نباشیم بدانند که بودیم

زندگی زیباست زشتی های ان تقصیر ماست

                                    هرچه نا زیباست ان تعبیر ماست

هرگز به کسی نگاه نکن ... وقتی قصد دروغ گفتن داری !

هرگز به کسی محبت نکن  ...  وقتی قصد شکستن قلبش را داری !

هرگز قلبی را قفل نکن ... وقتی کلیدش را نداری !

هرگز نشه فراموش ...  لامپ اضافی خاموش !

باور نمي كني كه اين روزها چقدر دلم گرفته باور نمي كني كه خنده هايم چه بغض هايي را در خود پنهان دارد آري ... من ... با دقايقم ... با زندگيم لجبازي مي كنم ! نازنينم ! غروب بار سنگين دلتنگي مرا هر شب به دوش مي كشد سنگيني پلكهايم و نگاهي كه ديدن را از ياد برده كوركورانه زيستن را خوب آموختم